Ιστορία
Από το σαλόνι στο σαλούν
Πώς η μαγεία μετακινήθηκε από τις υπαίθριες γιορτές στα θέατρα του Παρισιού, στο βοντβίλ και στο μιούζικ χολ, και γιατί μια αίθουσα σε στυλ σαλούν σε μια πλατεία του Τέξας ταιριάζει σε αυτή την ιστορία.
Βρείτε μια βραδιά παράστασης ↗Μια αρχαία τέχνη
Η Wikipedia κατατάσσει τη μαγεία στις αρχαιότερες παραστατικές τέχνες του κόσμου, και η ίδια η λέξη ανάγεται στην ελληνική «μαγεία», από το όνομα που έδιναν οι Έλληνες στους Πέρσες ιερείς. Για αιώνες οι ταχυδακτυλουργοί εργάζονταν υπό καχυποψία, συνδεδεμένοι στη λαϊκή αντίληψη με τον διάβολο και τον αποκρυφισμό. Ένα από τα πρώτα βιβλία που εξηγούσαν πώς γίνονταν πραγματικά τα κόλπα, το The Discoverie of Witchcraft του Reginald Scot, εμφανίστηκε το 1584 και στόχευε να δείξει ότι τέτοια κατορθώματα δεν χρειάζονταν υπερφυσική βοήθεια.
Πανηγύρια και προστάτες
Μέχρι τον 18ο αιώνα, οι περισσότεροι άνθρωποι έβλεπαν μαγεία στα πανηγύρια, όπου περιοδεύοντες καλλιτέχνες μοιράζονταν το πλήθος με καταβροχθιστές σπαθιών, ζογκλέρ και αναπνευστές φωτιάς. Καθώς η πίστη στη μαγεία εξασθενούσε, η τέχνη απέκτησε κύρος και παραστάσεις δίνονταν για πλούσιους ιδιώτες προστάτες. Ο Άγγλος showman Isaac Fawkes διαφήμιζε το νούμερό του από τη δεκαετία του 1720, περιγράφοντας αυγά, χρυσό και ζωντανά πουλιά που ξεπηδούσαν από ένα άδειο σακί. Από το 1756 έως το 1781 ο Jacob Philadelphia περιόδευσε στην Ευρώπη και τη Ρωσία, παρουσιάζοντας ενίοτε τα κατορθώματά του ως επιστημονικές εκθέσεις.
Το θέατρο έρχεται
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε τη δεκαετία του 1840. Στο Παρίσι το 1845, ο Γάλλος ωρολογοποιός Jean-Eugène Robert-Houdin εγκαινίασε ένα θέατρο αφιερωμένο στη μαγεία και μετέτρεψε ένα πανηγυριώτικο χόμπι σε ψυχαγωγία για την οποία το κοινό πλήρωνε για να δει σε θέατρο· αποκαλείται ευρέως πατέρας της σύγχρονης ταχυδακτυλουργίας. Στο Λονδίνο, ο John Henry Anderson έκανε την ίδια κίνηση, ανοίγοντας το New Strand Theatre το 1840 ως Great Wizard of the North. Το φράκο που φορούν ακόμη πολλοί μάγοι αποτελεί μέρος της κληρονομιάς του Robert-Houdin.
Η χρυσή εποχή
Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, μεγάλα shows μαγείας ανέβαιναν μόνιμα σε μεγάλα θέατρα. Ο John Nevil Maskelyne και ο συνεργάτης του Cooke εγκαταστάθηκαν στο Egyptian Hall στο Piccadilly του Λονδίνου το 1873 και έμειναν για 31 χρόνια. Κατά τις δεκαετίες εκατέρωθεν του 1900, η μαγεία ήταν σταθερό μέρος των προγραμμάτων του Broadway, του vaudeville και των music-hall, μια περίοδος γνωστή σήμερα ως η Χρυσή Εποχή της Μαγείας, και ο Harry Houdini πήρε το καλλιτεχνικό του όνομα από τον Robert-Houdin.
Σαλόνι, εξέδρα, καμπαρέ
Η parlour magic είναι το όνομα για τη μεσαία κλίμακα: παραστάσεις για κοινό μεγαλύτερο από εκείνο του close-up και μικρότερο από μια σκηνική παραγωγή, που συνήθως εκτελούνται όρθιος και στο ίδιο επίπεδο με τα καθίσματα. Ο όρος έχει τους επικριτές του. Πολλοί μάγοι τον θεωρούν ντεμοντέ, αφού η δουλειά γίνεται συχνά σε αίθουσες πολύ μεγαλύτερες από ένα σαλόνι, και προτείνουν αντ' αυτού platform, club ή cabaret. Όποια κι αν είναι η ετικέτα, οι περισσότεροι εν ενεργεία μάγοι εμφανίζονται σε αυτή την κλίμακα. Σε αντίθεση με τους σκηνικούς illusionists, που μπορεί να ταξιδεύουν με ομάδα, οι καλλιτέχνες του parlour δουλεύουν συνήθως χωρίς βοηθούς, γι' αυτό ο εθελοντής από το κοινό έχει τόσο μεγάλη σημασία.
Και το σαλούν
Το σαλούν της Δύσης ήταν ένα μπαρ χαρακτηριστικό της Άγριας Δύσης, που σέρβιρε παγιδευτές, καουμπόηδες, στρατιώτες, μεταλλωρύχους και χαρτοπαίκτες, και συχνά αναγνωριζόταν από τις δύο batwing πόρτες του. Η λέξη ξεκίνησε ως παραλλαγή του γαλλικού salon, μιας μεγάλης αίθουσας υποδοχής επισκεπτών, και είχε παγιώσει την αμερικανική της σημασία έως το 1841. Έτσι, ένα θέατρο μαγείας ντυμένο σαλούν σε μια πλατεία του Τέξας ενώνει δύο κλωστές της ίδιας ιστορίας: το σαλόνι όπου μεγάλωσε η parlour magic και το μπαρ των συνόρων που δανείστηκε το όνομά του.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος αποκαλείται πατέρας της σύγχρονης μαγείας;
Ο Jean-Eugène Robert-Houdin, ένας Γάλλος ωρολογοποιός του οποίου το θέατρο μαγείας στο Παρίσι χρονολογείται από το 1845.
Από πού προέρχεται η λέξη saloon;
Ξεκίνησε ως παραλλαγή του γαλλικού salon, μιας μεγάλης αίθουσας υποδοχής, και είχε τη σημερινή αμερικανική σημασία της έως το 1841.
Πηγές